Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ


Ο Ερντογάν είναι ένοχος

Η πρεσβεία της Τουρκίας καταπολεμά το PixelHELPER

Δάσκαλός του στη φωτογραφία θεωρείται ο Γεώργιος Μπούκας, φωτογράφος της βασιλικής οικογένειας. Θα χρειαστούν τουλάχιστον δέκα χρόνια σκληρής δουλειάς προκειμένου να κερδίσει τη σιωπηλή αποδοχή του. Το γαμήλιο ταξίδι του στην Ήπειρο, όμως, θα τον πείσει να αφήσει για πάντα πίσω του τους σκοτεινούς θαλάμους και να αφιερωθεί στην ύπαιθρο. Αχ, αυτή η γυναίκα μου άνοιξε το δρόμο. Και από τότε άρχισα να σκέφτομαι πώς θα φωτογραφίζω ανθρώπους.


  • Αγοράστε Bitcoin χωρίς κάρτα ταυτότητας?
  • Γιατί Ορθόδοξο και Καθολικό Πάσχα δεν θα συμπέσουν ποτέ μετά το 2700 – Η απάντηση της αστρονομίας.
  • Greek Media | My Blog.

Που να είναι πραγματικοί λεβέντες. Ο Μελετζής οργώνει κυριολεκτικά τα χωριά, μακριά από οποιαδήποτε άνεση, κουβαλώντας τον βαρύ εξοπλισμό του πλάκες, μηχανή, τρίποδα και λιώνοντας αρβύλες στα βουνά. Γεννημένος ωραιόλατρης και οραματιστής από τα μαθητικά θρανία, διατηρούσε στη φαντασία του ζωντανούς τους θεούς του Ολύμπου και τους αγίους του Βυζαντίου που έμελλε αργότερα να γίνουν κυρίαρχο στοιχείο της φωτογραφικής του θεματολογίας», γράφει για τον Μελετζή ένας άλλος μεγάλος της φωτογραφίας, ο Κώστας Μπαλάφας. Μεταπολεμικά έρχεται και ο τρίτος μεγάλος σταθμός στη φωτογραφική καριέρα του Μελετζή.

Γνωρίζεται με την Ελένη Παπαδάκη και ξεκινά να μελετά αρχαία ιστορία και τέχνη. Μαζί γράφουν τους οδηγούς των αρχαιολογικών χώρων και μουσείων που φωτογραφίζουν από το Το το έργο του λαμβάνει τιμητικές διακρίσεις στο εξωτερικό. Με τον φωτογραφικό φακό του θα αποτυπωθούν από δημόσια έργα έως προσωπικότητες της εποχής όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Γεώργιος Ράλλης, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος και ο συντοπίτης του από τους Αγίους Θεοδώρους Ίμβρου, αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ιάκωβος.

Banking on Africa: The Bitcoin Revolution (Full Trailer)

Κώστας Μπαλάφας και Σπύρος Μελετζής, οι δύο κορυφαίοι φωτογράφοι της γενιάς τους πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ «Ενώ ο ρόλος της φωτογραφίας-ντοκουμέντο έγκειται στο να διαπραγματεύεται με την ανθρώπινη ανέχεια και τον πόνο, μπορεί να δείξει την ίδια στιγμή πολύ θετικές και χαρούμενες όψεις της ζωής», έγραφε η Νίνα Κασσιανού στο εισαγωγικό σημείωμα της φωτογραφικής έκθεσης που έγινε το με έργα από τον νομό Έβρου. Ο Σπύρος Μελετζής είχε φύγει από τη ζωή ήδη δύο χρόνια τότε, αλλά το έργο του συνέχιζε να παραμένει ζωντανό.

Στην κηδεία του, που έγινε στο Α΄ Νεκροταφείο, πάνω σε ένα μπλε μαξιλάρι ήταν ακουμπισμένα και τα παράσημα που έλαβε από το ελληνικό κράτος. Μαυροειδής Παναγιώτης — Μηνακάκης Βασίλης Το κείμενο επιχειρεί να προσεγγίσει τις αιτίες που οδήγησαν από την εποποιία της Οκτωβριανής Επανάστασης στον εκφυλισμό, την αστική αναγέννηση και τη δυσφήμηση του κομμουνισμού.

Αναπτύσσονται πλευρές σχετικά με τα όρια που έθεταν α το επίπεδο ανάπτυξης του καπιταλισμού στη Ρωσία, β η αποτυχία των επαναστατικών προσπαθειών στις αναπτυγμένες χώρες της Δύσης ειδικά στην Γερμανία και γ η αντεπαναστατική αντίδραση του εντός και εκτός Ρωσίας αστικού κόσμου εμφύλιος πόλεμος και ιμπεριαλιστική επέμβαση. Κυρίως, όμως, η προσοχή εστιάζεται στην ανάδειξη των αντιφάσεων οι οποίες ενυπήρχαν στις απαντήσεις που δόθηκαν από το κόμμα των Μπολσεβίκων σε κρίσιμα και πρωτόγνωρα ερωτήματα που έθετε η επαναστατική διαδικασία.


  1. Top-Rated Images.
  2. BTC Bandung XXI σήμερα.
  3. BTC City City Team.
  4. Ιδιαίτερα επιχειρείται να αναδειχτούν εκείνες οι πλευρές των απαντήσεων οι οποίες εμπεριείχαν την τάση ακύρωσης της δυναμικής που άνοιξε ο Οκτώβρης και οδήγησαν στη διαμόρφωση αρχικά ενός ιδιόμορφου εκμεταλλευτικού καθεστώτος και στην πορεία μιας ανοιχτά καπιταλιστικής κοινωνίας. Μάλιστα, η Ακαδημία Επιστημών της ΕΣΣΔ διαβεβαίωνε: «Ο σοσιαλισμός δημιουργεί μια παραγωγικότητα της κοινωνικής εργασίας ανώτερη σε σύγκριση με τον καπιταλισμό… Κάθε καινούργιο βήμα του σοβιετικού λαού στο δρόμο προς τον κομμουνισμό, επιβεβαιώνει ολοένα και πιο καθαρά την υπεροχή του σοσιαλισμού απέναντι στον καπιταλισμό» Ακαδημία Επιστημών ΕΣΣΔ, Επτά χρόνια αργότερα , το 22ο Συνέδριο του KKΣE μιλούσε για πέρασμα στον «αναπτυγμένο σοσιαλισμό» και «τέλος της ταξικής πάλης», ενώ ο τότε ΓΓ της ΚΕ, λίγο πριν και τη δική του καθαίρεση, ορκιζόταν ότι σε 25 χρόνια «η ΕΣΣΔ θα έχει περάσει στον κομμουνισμό».

    “Γιατί έγινα πληροφοριοδότης”

    Ωστόσο, στις 25 Δεκεμβρίου , η σοβιετική σημαία έπαψε να κυματίζει στο Κρεμλίνο. Το τέλος της ΕΣΣΔ ήταν γεγονός. Τα μεγάλα ιστορικά πισωγυρίσματα δεν είναι, βέβαια, ασυνήθιστα στην ιστορία. Έτσι, στην εξέλιξη της ΕΣΣΔ και των υπόλοιπων χωρών του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού» δεν είναι κυρίως η παλινδρόμηση προς τον καπιταλισμό που εντυπωσιάζει, όσο το ότι χαρακτηρίστηκε από παντελή σχεδόν έλλειψη υπεράσπισης του καθεστώτος, έστω από κάποιο τμήμα των ανθρώπων της εργασίας τους οποίους υποτίθεται ότι είχε στο κέντρο του. Ακόμη και τα επιτελεία της Δύσης, τα οποία μεθόδευαν και προφήτευαν την ήττα του κομμουνισμού, αιφνιδιάστηκαν από την ταχύτητα των εξελίξεων!

    Τη δική της δικαίωση διεκδίκησε και η σοσιαλδημοκρατία, υποστηρίζοντας ότι αποδείχτηκε πως δεν μπορεί να υπάρξει σοσιαλισμός χωρίς δημοκρατία και χωρίς αγορά. Η καίρια παρατήρηση της E. Wood ότι: «η πτώση του τείχους και του υπαρκτού σοσιαλισμού έδειξε πως, σε αντίθεση με τον καπιταλισμό, ο σοσιαλισμός δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς δημοκρατία» Wood, Το ζητούμενο δεν είναι να συμφωνήσουμε υποκριτικά στο αυτονόητο -ότι, δηλαδή, κομμουνισμός και δημοκρατία είναι αξεχώριστες έννοιες-, αλλά να δούμε κατάματα ότι «δημοκρατία με καπιταλισμό δεν μπορεί να υπάρξει».

    Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα της κοινωνικής φύσης του συστήματος της ΕΣΣΔ έχει αποτελέσει αντικείμενο πλούσιων συζητήσεων και μέσα στο μαρξιστικό ρεύμα, τόσο πριν όσο και μετά τη διάλυσή της. Σημειώνονται δύο βασικές γραμμές απάντησης. Η πρώτη θεωρεί ότι στην ΕΣΣΔ υπήρξε κάποια μορφή σοσιαλισμού. Σε αυτή τη γραμμή εντάσσονται διαφορετικές -συχνά και αντίθετες ταξικά και ιδεολογικά- προσεγγίσεις.

    Χαρακτηριστική είναι η ακόλουθη τοποθέτηση: «H τεκμηρίωση του σοσιαλιστικού χαρακτήρα της EΣΣΔ στηρίζεται: στην κατάργηση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, στην ύπαρξη σοσιαλιστικής ιδιοκτησίας και υποταγμένης παρά τις όποιες αντιφάσεις σε αυτήν συνεταιριστικής ιδιοκτησίας, στον κεντρικό σχεδιασμό, στην εργατική εξουσία και στις πρωτόγνωρες κατακτήσεις προς όφελος των εργαζομένων» ΚΚΕ, Η κυρίαρχη τροτσκιστική παράδοση υποστηρίζει ότι η ΕΣΣΔ αποτελούσε «παραμορφωμένο εργατικό κράτος», δηλαδή κοινωνία όπου η οικονομική βάση ήταν σοσιαλιστική αλλά το πολιτικό εποικοδόμημα παρέκκλινε προς τον γραφειοκρατικό αυταρχισμό.

    Περισσότερο κριτική είναι η θεώρηση που μιλά για «κρατικό σοσιαλισμό» Μπιτσάκης κ. Στο πλαίσιο αυτής της οπτικής είναι συνηθισμένα και τα σχήματα περί «μετάλλαξης» και «προδοσίας» από τα πάνω: «H αντεπανάσταση στην EΣΣΔ δεν προήλθε από ιμπεριαλιστική στρατιωτική επέμβαση, αλλά από τα μέσα και από τα πάνω, ως αποτέλεσμα της οπορτουνιστικής μετάλλαξης του KK και της αντίστοιχης πολιτικής κατεύθυνσης της σοβιετικής εξουσίας.

    Δίνουμε προτεραιότητα στους εσωτερικούς παράγοντες, στις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες που αναπαράγουν τον οπορτουνισμό στο έδαφος της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, χωρίς να υποτιμάμε βεβαίως τη μακρόχρονη επίδραση και την πολύμορφη παρέμβαση του ιμπεριαλισμού στην ανάπτυξη του οπορτουνισμού και στην εξέλιξή του σε αντεπαναστατική δύναμη» ΚΚΕ, — οι υπογραμμίσεις δικές μας. Οι προσεγγίσεις αυτές εκτιμούν σωστά τις τάσεις κομμουνιστικού μετασχηματισμού που ξεδιπλώθηκαν μετά τη νίκη της επανάστασης στην ΕΣΣΔ, δεν αντανακλούν, ωστόσο, πλήρως την ιστορική πραγματικότητα.

    Το να μπει σε αυτές τις κοινωνίες το συνολικό πρόσημο «σοσιαλισμός» -έστω με υποσημειώσεις και αποχρώσεις- εξαγνίζει τα αντεπαναστατικά-αντιχειραφετητικά μέτρα και τις επίσης αντεπαναστατικές κοινωνικές δυνάμεις που επιβλήθηκαν τελικά στις κοινωνικές σχέσεις και την πολιτική σφαίρα.

    Επιπλέον, δεν ερμηνεύει επαρκώς τον σταδιακό εκφυλισμό και την «αντίστροφη μετάβαση» στην καπιταλιστική αγορά, χωρίς μάλιστα άξια λόγου αντίσταση από τις λαϊκές μάζες — δείγμα της απόλυτης χρεωκοπίας αυτού του κοινωνικού οικονομικού σχηματισμού στη συνείδησή τους. Το σπουδαιότερο: η απόδοση «σοσιαλιστικής» τυπολογίας -όποιας παραλλαγής- στο σοβιετικό καθεστώς δυσχεραίνει την αναγκαία προγραμματική αντεπίθεση των κομμουνιστικών ιδεών και τον ανάπτυξη του επαναστατικό αγώνα για τις εργατικές ανάγκες, τη νίκη της επανάστασης και την κομμουνιστική απελευθέρωση στην εποχή μας.

    Συμβάλλει, έτσι, στη διατήρηση της ασφυκτικής αστικής ηγεμονίας μέσα στο εργατικό και επαναστατικό κίνημα. Για τους δικούς τους προφανείς λόγους, και οι αστικές δυνάμεις υποστηρίζουν ότι αυτό που οικοδομήθηκε και απέτυχε στην ΕΣΣΔ ήταν ακριβώς ο σοσιαλισμός. Η δεύτερη ομάδα προσεγγίσεων υποστηρίζει ότι στην ΕΣΣΔ οικοδομήθηκε μια μορφή παραμορφωμένου καπιταλισμού, που συνήθως χαρακτηρίζεται ως κρατικός καπιταλισμός Κλιφ, Μπετελέμ κ. Ο όρος κρατικός καπιταλισμός, ενώ περιγράφει σωστά ορισμένα χαρακτηριστικά της σοβιετικής κοινωνίας, παραγνωρίζει την ιδιοτυπία του καθεστώτος αυτού, η οποία σε μεγάλο βαθμό σχετίζεται με την προέλευσή του.

    Υποβαθμίζει, δηλαδή, τη σημασία του επαναστατικού ρήγματος του Οκτώβρη, του αποτυπώματος που άφησε στον νέο σχηματισμό και των μετασχηματισμών που δρομολόγησε — έστω ως τάσεις για μια ορισμένη περίοδο. Η Οκτωβριανή Επανάσταση σηματοδότησε, κατά τη γνώμη μας, την ιστορική εμφάνιση της κομμουνιστικής δυνατότητας. Ωστόσο, αυτή η δυνατότητα εκφράστηκε περιορισμένα, δεν ολοκληρώθηκε με το ποιοτικό βήμα της πλήρους ανατροπής των εκμεταλλευτικών σχέσεων και, τελικά, υπερίσχυσε το αντίθετό της. Το «έμβρυο» της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής, της συλλογικής διεύθυνσης της παραγωγής και της συλλογικής ιδιοποίησης του κοινωνικού πλούτου, το οποίο ενυπήρχε αρχικά στη μετεπαναστατική κίνηση, καθώς και το «έμβρυο» της εργατικής δημοκρατίας καταπνίγηκαν.

    Η επαναστατική διαδικασία, από ένα σημείο και μετά, ακολούθησε οπισθοδρομική πορεία και, τελικά, η σοβιετική κοινωνία μετατράπηκε σε ταξική εκμεταλλευτική κοινωνία με ιδιότυπες καπιταλιστικές σχέσεις» ΝΑΡ, Ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» αποτέλεσε έναν ιδιόμορφο τρόπο παραγωγής, ανέκδοτο ιστορικά. Ήταν εξαρχής μια κοινωνία με «ερώτημα μετάβασης».

    ΕΔΙΩΞΑΝ ΤΗ ΣΤΑΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ALPHA ΛΟΓΩ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΥΠΕΡ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ!! Η ΕΛΛΗ ςΤΑΗ ΜΕ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΜΑΤΙΑ..!

    Με διαταραγμένα ορισμένα καπιταλιστικά χαρακτηριστικά, δεν προσομοίαζε στον τυπικό καπιταλισμό. Μέσα από την ωρίμανση και όξυνση των βασικών αντιφάσεών της, μετά από παρατεταμένη περίοδο «αφανούς» συνήθως ταξικής διαπάλης, κινήθηκε τελικά προς την εξάλειψη του ρήγματος της Οκτωβριανής Επανάστασης. Για την έννοια της «μετάβασης» — Μεθοδολογικές παρατηρήσεις Η πλειοψηφία των θεωρήσεων που αποδίδουν σοσιαλιστικό πρόσημο στο καθεστώς που επικράτησε στην ΕΣΣΔ δικαιολογεί πολλά στοιχεία του στο όνομα της μεταβατικής περιόδου.

    Πράγματι, ο Μαρξ στην Κριτική του προγράμματος της Γκότα διατυπώνει τη θέση -την οποία επαναλαμβάνει ο Λένιν στο Κράτος και επανάσταση ότι: «ανάμεσα στην κεφαλαιοκρατική και στην κομμουνιστική κοινωνία βρίσκεται η περίοδος της επαναστατικής μετατροπής της μίας στην άλλη. Σε τι συνίσταται, όμως, αυτή η μεταβατική περίοδος, ποια είναι τα βασικά στοιχεία της, τι καθορίζει τη διάρκειά της, πώς αλληλοσυνδέονται στο πλαίσιο της οι «αντικειμενικές συνθήκες» με τον «υποκειμενικό παράγοντα»; Το ερωτήματα αυτά αποδείχτηκαν κεφαλαιώδη για τους Μπολσεβίκους, οι οποίοι βρέθηκαν μπροστά σε ομολογουμένως πρωτόγνωρα ζητήματα.

    Μακριά από εμάς οι εύκολες -και κυρίως οι εκ του ασφαλούς και εκ των υστέρων- κρίσεις. Μακριά, όμως, και η προσπάθεια τεκμηρίωσης του σοσιαλιστικού με αδυναμίες ή όχι χαρακτήρα της ΕΣΣΔ στο όνομα της «μετάβασης». Αυτή η στάση αρνείται τη διερεύνηση του «υπαρκτού» στη βάση κομμουνιστικών κριτηρίων, ισχυριζόμενη ότι αυτά αναφέρονται στον κομμουνισμό και όχι στο σοσιαλισμό. Ο σοβιετικός μαρξισμός, συγκεκριμένα, κάνει μια σχεδόν απόλυτη διάκριση του σοσιαλισμού, αντιμετωπίζοντάς τον ως αυτοτελές κοινωνικό οικονομικό σύστημα. Μάλιστα, ως απότοκο μιας αέναης και τελικά μόνιμης μεταβατικής περιόδου, αυτός ο σοσιαλισμός έχει τα δικά του στάδια εξ ου και ο νεολογισμός του «αναπτυγμένου σοσιαλισμού».

    Έτσι, όσο επιμηκύνεται με θεωρητικές κατασκευές το σοσιαλιστικό στάδιο, τόσο απομακρύνεται ο κομμουνισμός και θολώνουν τα κριτήρια αναγνώρισής του στην πορεία της ΕΣΣΔ. Η αντίληψη αυτή υπήρχε και πριν το Ο Λένιν στο Κράτος και επανάσταση, θέλοντας να τονίσει τη διαφορά του με τον Λασάλ, αναφέρεται με νόημα «σε αυτή την κοινωνική τάξη πραγμάτων που συνήθως ονομάζεται σοσιαλισμός, ενώ ο Μαρξ της δίνει την ονομασία πρώτη φάση του κομμουνισμού» Λένιν, Πράγματι, στην Κριτική του προγράμματος της Γκότα, ο Μαρξ αναφέρεται στην πρώτη ή κατώτερη φάση της κομμουνιστικής κοινωνίας, χωρίς να διακρίνει ρητά σοσιαλιστικό και κομμουνιστικό στάδιο.

    Σημειώνει πως πρόκειται για: «μια κομμουνιστική κοινωνία, όχι όπως έχει εξελιχθεί πάνω στη δική της βάση, μα αντίθετα όπως ακριβώς προβάλλει από την κεφαλαιοκρατική κοινωνία, μια κομμουνιστική κοινωνία, λοιπόν, που από κάθε άποψη, οικονομικά, ηθικά, πνευματικά, είναι γεμάτη από τα σημάδια της παλιάς κοινωνίας, που από τους κόλπους της βγήκε» Μαρξ-Ένγκελς, χχε, τ.

    Το πέμπτο κεφάλαιο του Κράτος και επανάσταση, με τίτλο «Οι οικονομικές βάσεις της απονέκρωσης του κράτους», είναι αφιερωμένο ακριβώς στην Κριτική του προγράμματος της Γκότα. Εκεί ο Λένιν υιοθετεί την προβληματική του Μαρξ περί κατώτερης και ανώτερης φάσης της κομμουνιστικής κοινωνίας: «Εφόσον τα μέσα παραγωγής γίνονται κοινή ιδιοκτησία, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και δω [σσ.

    Υπογραμμίζει, παράλληλα, ότι «η απαλλοτρίωση αυτή [σσ. Από τα παραπάνω, προκύπτουν δύο ζητήματα: Πρώτον, ο Λένιν συσχετίζει τη μετάβαση από την πρώτη στη δεύτερη φάση της κομμουνιστικής κοινωνίας όχι στενά με την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και την υλική και τεχνολογική αφθονία, αλλά με την «υψηλή ανάπτυξη του κομμουνισμού», που είναι κάτι πολύ ευρύτερο. Και, δεύτερον, σε ό,τι αφορά τις προϋποθέσεις αυτής της μετάβασης, αυτές συσχετίζονται στενά με το θέμα του κράτους «πορεία απονέκρωσης». Το πρόβλημα δεν αφορά κυρίως τη διαστρέβλωση της μαρξιστικής θεωρίας για το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό, ούτε η δυσφήμησή τους προκύπτει από την αργή πορεία της ΕΣΣΔ προς το «κομμουνιστικό όραμα» ή από τους αναγκαίους συμβιβασμούς που επιβλήθηκαν την πρώτη περίοδο σε ένα εξαιρετικά δύσκολο περιβάλλον.

    Η κοινωνία που οικοδομήθηκε πρέπει να αξιολογηθεί με βάση την κατεύθυνση που κινούνταν — ειδικά μετά την εδραίωσή της, στη δεκαετία του και με κριτήριο τις επιδιώξεις των εργατών για μια ελεύθερη αξιοβίωτη ζωή σε ένα καλύτερο κόσμο. Επανάσταση σε μία «μόνη», αλλά και «καθυστερημένη» χώρα; Μια ένσταση που εγείρεται συχνά είναι ότι η Οκτωβριανή Επανάσταση πραγματοποιήθηκε σε μια «καθυστερημένη» χώρα, γεγονός που έθετε αντικειμενικό όριο στην εξέλιξή της. Όριο έθεσε και η ήττα των εργατικών επαναστάσεων σε πιο αναπτυγμένες χώρες της Δυτικής Ευρώπης και ειδικά στη Γερμανία.

    Είναι βάσιμη αυτή η άποψη.

    bmplefour | My Blog | Page 2

    Οι θεμελιωτές του μαρξισμού αντιλαμβάνονταν τον κομμουνισμό ως διεθνικό στην ουσία σύστημα. Δεν είναι τυχαίο ότι το ζήτημα αυτό αποτέλεσε αντικείμενο θεωρητικής τριβής και πολιτικών διασπάσεων στο κομμουνιστικό κίνημα, με την άποψη για «την οικοδόμηση του σοσιαλισμού σε μία μόνο χώρα» αλλά και τις απόψεις περί «εθνικού δρόμου» και «εθνικού κομμουνισμού» που διατύπωσε το ευρωκομμουνιστικό ρεύμα να ακυρώνουν το πνεύμα του μαρξισμού — έστω από διαφορετική πλευρά.

    Είναι αναγκαία, βεβαίως, η διάκριση της επανάστασης με τη «στενή έννοια» της πολιτικής επανάστασης, που κρίνει το ζήτημα της εξουσίας και της επανάστασης με την «πλατιά έννοια» της κοινωνικής επανάστασης, στην οποία κρίνονται οι κομμουνιστικοί μετασχηματισμοί. Η διαφοροποίηση δεν είναι φυσικά απόλυτη: η δεύτερη προϋποθέτει την πρώτη, και η πρώτη νοηματοδοτείται από τη δεύτερη. Με αυτή την έννοια, πράγματι η ήττα της γερμανικής επανάστασης και η ανακοπή του επαναστατικού κύματος στη δεκαετία του έθεσε όρια στην πορεία της ΕΣΣΔ. Όχι όμως μοιραία και τελεσίδικα, ούτε ανεξάρτητα από τους όρους που θα μπορούσε να δημιουργήσει μια άλλη πορεία στην ΕΣΣΔ.

    Η λογική της ιστορίας δεν μας επιτρέπει να θεωρούμε δυνατή τη νίκη της Οκτωβριανής Επανάστασης αλλά αδύνατα -στο πλαίσιο μιας λογικής διαρκούς επανάστασης- επαναστατικά γεγονότα στην Ευρώπη και τον κόσμο σε επόμενες φάσεις.

    Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ
    Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ
    Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ
    Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ
    Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ
    Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ
    Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ
    Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ
    Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ

Related Bitcoin Revolution RTL αργά το βράδυ



Copyright 2020 - All Right Reserved